Prof. Henryk Hawrylak

Prof. dr hab. inż. Henryk HAWRYLAK

Senat Politechniki Lubelskiej Uchwałą Nr 1/2005/V z dnia 31 maja 2005 r. oceniając jako wybitny dorobek naukowy, dydaktyczny i organizacyjny oraz uwzględniając opinie Senatów Politechniki Poznańskiej i Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie nadał prof. dr hab. inż. Henrykowi Hawrylakowi tytuł Doktora Honoris Causa Politechniki Lubelskiej.

Uroczystość odbyła się w dniu 16 czerwca 2005 r. w auli im. Rektora Stanisława Podkowy, Wydział Mechaniczny Politechniki Lubelskiej.

Promotorem przewodu był prof. dr hab. inż. Andrzej Niewczas,  Dziekan Wydziału Mechanicznego, kierownik Katedry Silników Spalinowych i Transportu Politechniki Lubelskiej.

Laudację wygłosił promotor prof. dr hab. inż. Andrzej Niewczas.

Prof. dr hab. inż. Henryk Hawrylak urodził się 24 maja 1924 r. w Lublinie. W 1945 r. ukończył Liceum Ogólnokształcące w Zamościu. W tym samym roku przybył do Wrocławia i został członkiem Akademickiej Straży Uniwersyteckiej w ramach Grupy Kulturalno-Naukowej. Odtąd przebieg kariery prof. H. Hawrylaka jest związany z Politechniką Wrocławską. Uczestniczył w pierwszych polskich wykładach na Wydziale Mechaniczno-Elektrotechnicznym tej uczelni, którą ukończył w 1950 r. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1961 r. stopień doktora habilitowanego w 1965 r., zaś tytuł naukowy profesora w 1969 roku, a w roku 1975 profesora zwyczajnego.

W powstałym w 1963 r. Instytucie Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn Politechniki Wrocławskiej utworzył Zakład Maszyn i Urządzeń Górnictwa Odkrywkowego, którym kierował przez 25 lat. Wśród licznych funkcji, które pełnił blisko 30 lat na Uczelni, można wymienić: Prodziekan i Dziekan Wydziału, Dyrektor Instytutu, Przewodniczący Prezydium Senatu oraz Pełnomocnik Rektora ds. Rozwoju Kadry Naukowej. Działalność naukowa Profesora oraz kierowanego przez Niego Zespołu Badawczego koncentrowała się na zagadnieniach analizy i matematycznego modelowania procesów urabiania przestrzennej struktury kopalin użytecznych i skał oraz procesów oddziaływania narzędzi roboczych na twory geologiczne. Badania nad problematyką kinetyki procesów ciągłego urabiania i ładowania surowców mineralnych były podstawą stworzenia w tej dziedzinie szkoły naukowej. Współpraca Profesora z innymi ośrodkami naukowymi, badawczo-rozwojowymi i przemysłowymi doprowadziła do stworzenia podstaw zunifikowanych zestawów krajowych maszyn górnictwa odkrywkowego, w tym serii koparek wielonaczyniowych oraz ładowarko-zwałowarek.

Dorobek naukowy Profesora zawiera ponad 120 publikacji naukowych, w tym 8 książek, monografii i podręczników. Przeszło 90 pozycji niepublikowanych prac wykonanych dla przemysłu świadczy o znaczącej pozycji Profesora i Jego Zespołu.

O wysokim autorytecie naukowym Profesora świadczyła także Jego obecność w licznych radach, komitetach lub komisjach naukowych różnych ośrodków badawczych.

Do najważniejszych można zaliczyć: uczestnictwo w Komisjach Komitetu Nauki i Techniki, Komitetach Naukowych IV Wydziału Nauk Technicznych PAN, Komitecie Badań Naukowych, Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Naukowych przy Prezesie Rady Ministrów, przewodniczący Sekcji Nauk Technicznych Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych.

Prof. H. Hawrylak był wybitnym twórcą nauki i techniki. Był nauczycielem wielu generacji pracowników nauki, badaczy i konstruktorów. Cieszył się ogromnym autorytetem w środowisku naukowym i zawodowym zarówno w kraju jak i za granicą. Jego walory osobiste, talent organizacyjny, życzliwość dla ludzi, skromność i dobroć były powszechnie znane.

Prof. Henryk Hawrylak zmarł w listopadzie 2013 r. Był niedościgłym wzorem uczonego, nauczyciela i organizatora życia akademickiego.