Prof. Stanisław Kocańda

Prof. dr hab. inż. Stanisław KOCAŃDA

Senat Politechniki Lubelskiej Uchwałą Nr 10/2005/IV z dnia 28 kwietnia 2005 r. oceniając jako wybitny dorobek naukowy, dydaktyczny i organizacyjny oraz uwzględniając opinie Senatów Politechniki Świętokrzyskiej i Akademii Techniczno-Rolniczej w Bydgoszczy, nadał profesorowi dr hab. inż. czł. rzecz. PAN Stanisławowi Kocańdzie tytuł Doktora Honoris Causa Politechniki Lubelskiej.

Uroczystość odbyła się w dniu 16 czerwca 2005 r. w auli im. Rektora Stanisława Podkowy Wydziału Mechanicznego Politechniki Lubelskiej.

Promotorem przewodu był  prof. dr inż. Kazimierz Szabelski, kierownik Katedry Mechaniki Stosowanej Politechniki Lubelskiej.

Laudację wygłosił promotor prof. dr inż. Kazimierz Szabelski.

Prof. Stanisław Kocańda urodził się 26 października 1922 r. w rodzinie nauczycielskiej na Podhalu. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1958 r. w Wojskowej Akademii Technicznej, stopień doktora habilitowanego w 1963 r. Tytuł naukowy profesora otrzymał w roku 1968.

W 1983 r. prof. Stanisław Kocańda został członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, natomiast w 1991 r. członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk.

Prof. dr hab. inż. Stanisław Kocańda pracę dydaktyczną i naukową rozpoczął w 1948 r. w Laboratorium Wytrzymałości Materiałów Konstrukcyjnych Politechniki Wrocławskiej. Od początku działalności Wojskowej Akademii Technicznej tj. od 1951 r. prof. St. Kocańda pracował w Katedrze Podstaw Konstrukcji Maszyn. W latach 1969 – 1980 pełnił funkcję Prodziekana ds. naukowych Wydziału Mechanicznego.

Do szczególnych osiągnięć należy zaliczyć wykazanie prawidłowości rozwoju zjawisk zmęczenia w metalach, wykrywanie oznak zmęczenia poprzez specjalne metodyki badawcze, opisy analityczne zmęczenia i prędkości pękania na podstawie teorii defektów i mechaniki pękania, opisy pękania w elementach napromieniowanych laserem i ze wzmocnioną warstwą wierzchnią, badania krótkich pęknięć zmęczeniowych. Stworzył Polską Szkołę Badań Zmęczeniowych elementów konstrukcyjnych i zjawisk zmęczenia w metalach, w której korzystano z dość specjalistycznych technik badawczych i aplikowano nowoczesne modele fizyczne, rozwinął elektronooptyczne badania mikrobudowy powierzchni pęknięć, których szczególne cechy umożliwiają analizowanie mechanizmu i przebiegu pękania oraz rekonstrukcję historii obciążenia uszkodzonych elementów.

Wyniki swoich badań przedstawił w 350 publikacjach autorskich i współautorskich, zarówno w renomowanych czasopismach krajowych, jak i zagranicznych. Jest autorem bądź współautorem 26 monografii książkowych i podręczników akademickich. Fundamentalna monografia prof. Kocańdy pt. "Zmęczeniowe pękanie metali" została przetłumaczona na język angielski, rosyjski, japoński oraz chiński i została uznana jako jedno z trzech podstawowych opracowań w literaturze światowej w historii badań zmęczeniowych.

Prof. Stanisław Kocańda był członkiem Komitetu Budowy Maszyn PAN, był organizatorem i Przewodniczącym Międzysekcyjnych Zespołów Zmęczenia i Mechaniki Pękania Materiałów i Konstrukcji PAN. Był członkiem Komitetu Mechaniki PAN, członkiem Komitetu Nauki o Materiałach PAN i Komitetu Nagród Państwowych. Był członkiem wielu Rad Naukowych Instytutów PAN, instytutów badawczych i uczelnianych. Profesor był również członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, członkiem czynnym i członkiem honorowym European Structural Integrity Society. Należał do Kolegium Naukowego Problemov Procnosti Narodowej Akademii Nauk Ukrainy.

Prof. St. Kocańda był wybitnym nauczycielem akademickim, którego cechowała pasja badawcza i ogromne zaangażowanie w kształcenie studentów i pracowników nauki. Był doktorem honoris causa Wojskowej Akademii Technicznej i Politechniki Częstochowskiej.

Profesor był promotorem 15 doktoratów i opiekunem 6 prac habilitacyjnych. 

Prof. Stanisław Kocańda zmarł 7 marca 2006 r. Został pochowany na warszawskich Powązkach.